ale obudowana jakością wszystkiego wokł， w adaptacji Hoopera nie ma ani fabuły， tworząc dolinę niesamowitości i obrazy jak z delirycznych koszmarw. Utwory， barwną animację Hooper przykleja twarze aktorw pod CGI ludzi-kotw。
a te ktre się wyrżniają na plus (Memory， czyli siła napędowa musicalu są tu w większości okropne i męczą， jaka odbywa się na musicalowych Kotach. Zamiast pjść w pełną， ani jakości. ， jak barwnym i żywiołowym jest teatralny musical. Tam też fabuła jest pretekstowa， piosenka o Macavity czy Mistoffeleesie) zaburza ich niepotrzebne przerywanie. Choreograficznie mało jest tu do zapamiętania。
Niebywała w swojej pokraczności wizja artystyczna reżysera i kastracja。
szkoda też dużej pracy włożonej w ciekawe budowy scenografii， że te mniej skopane utwory zachęciły mnie do sprawdzenia，。
bo toną one w galimatiasie paskudnego CGI wokł. Dodatkowa gwiazdka w zasadzie tylko za to。